آزمون نوعی قطعات آسانسور

آزمون نوعی آسانسور

بخش‌ ج‌

(الزاميعملكردي) آزمون

روشهاي‌ آزمايش‌ براي‌ آزمون‌ نوعي‌

 

 ج‌ – 0      مقدمه‌ آزمون

 ج‌ – 0 – 1 كليات‌

 ج‌ – 0 – 1 – 1    درخواست‌ تأييد دستورالعمل‌ هايي‌ كه‌ در بندهاي‌ زير آمده‌، جدا از متن‌ خود اين‌ استاندارد نميتواند باشد. بويژه‌، تمام‌ قطعات‌ تأييد شده‌اي كه با الزامات ‌ اين‌ استاندارد و قواعد ساخت‌ با كيفيت‌ خوب‌ مطابقت‌ نمايد. آزمون

 

 ج‌ – 0 – 1 – 2    براي‌ دستيابي‌ به‌ هدفهاي‌ اين‌ استاندارد فرض‌ شده‌ است‌ كه‌ آزمايشگاه‌ آزمون‌ كننده‌ كه‌ هم‌ صادر كننده‌ گواهي‌ هم  ميباشد، تأييد شده‌ است‌ .

 آزمايشگاه‌ و صادر كننده‌ گواهي‌ ميتوانند دو شخصيت‌ حقيقي‌ يا حقوقي‌ جداگانه‌ باشند.

 

 ج‌ – 0 – 1 – 3  درخواست‌ براي‌ آزمون‌ نوعي‌ بايد توسط‌ سازنده‌ ‌ قطعات‌ يا نماينده‌ مجاز انجام‌ شود و به‌ يكي‌ از آزمايشگاههاي‌ مجاز بايد معرفي‌ گردد.

 

 ج‌ – 0 – 1 – 4  ارسال‌ نمونه‌ها جهت‌ آزمون‌ بايد با توافق‌ بين‌ آزمايشگاه‌ و متقاضي‌ انجام‌ شود.

 ج‌ – 0 – 1 – 5  متقاضي‌ ميتواند در حين‌ انجام‌ آزمونها حضور داشته‌ باشد.

 ج‌ – 0 – 1 – 6  چنانچه‌ آزمايشگاهي‌ كه‌ آزمون نوعي يكي از  قطعه‌ها به‌ آن‌ واگذار شده‌ است‌ لوازم‌ مورد نياز براي‌ يك‌ يا چند آزمايش‌ را در دسترس‌ نداشته‌ باشد مي‌تواند با مسئوليت‌ خود آن‌ را به‌ آزمايشگاه‌ ديگري‌ واگذار نمايد.

 ج‌ – 0 – 1 – 7  دقت‌ ابزار آزمايشگاهي‌ بجز موارد خاص‌، بايد با رواداريهاي‌ زير انجام‌ شود:

                 الف‌ –  1%   جرم‌ها، نيروها، فواصل‌، زمانها و سرعتها

                  ب‌  –  2%   شتاب‌هاي‌ تند شونده / عقب افتادگي

                  پ‌  –  5%    ولتاژها، جريان‌ها

                  ت‌  –  5      درجة‌ سلسيوس‌ دما

 

 ج‌ – 0 – 2        فرم‌ گواهي‌ آزمون‌ نوعي‌:  گواهي‌ آزمون‌ بايد حاوي‌ اطلاعات‌ مندرج‌ در صفحه‌ بعدي‌ باشد.

 

 ج‌ – 1      قفل‌ درب‌ طبقه‌  

 ج‌ – 1 – 1 كليات‌

 ج‌ – 1 – 1 – 1  دامنه‌ كاربرد

مراحل  اين‌ آزمون‌ براي‌ قفل‌ دربهاي‌ طبقات‌ آسانسور قابل‌ اجرا مي‌باشد. و قطعاً هر قطعه‌ از قفل در قسمتي‌ از عمل‌ قفل‌ كردن‌ دربهاي‌ طبقات‌ و بررسي‌ عملكرد اجزاء قفل‌ مؤثر است‌.

 

 ج‌ – 1 – 1 – 2  موضوع‌ و دامنه‌ آزمون‌

 قفل‌ بايد براي‌ بررسي‌ مواردي‌ كه‌ به‌ ساختار و عملكرد آن‌ مربوط‌ ميشود تحت‌ آزموني‌ قرار گيرد كه‌ با الزامات  اين‌ استاندارد مطابقت‌ داشته‌ باشد.

در بعضي از موارد خاص قطعات‌ مكانيكي‌ و الكتريكي‌ قفل‌ بايد داراي‌ اندازه‌هاي‌ مناسب‌ بوده‌ و اثر خود را با گذشت‌ زمان‌ و بخصوص‌ بدليل‌ سايش‌ از دست‌ ندهند )تأثير آنها به‌ ويژه‌ پوشش‌ آنها كاهش‌ نيابد(

 اگر قفل‌ جهت‌ موارد )مقاوم‌ به‌ آب‌، مقاوم‌ به‌ گرد و غبار و يا  مقاوم‌ در برابر انفجار( به‌ الزامات  ويژه‌اي‌ نياز داشته‌ باشد متقاضي‌ بايد آزمون‌هاي‌ مكمل‌ را تحت‌ ضابطه‌ مناسب‌ قابل‌ انجام‌ تعيين‌ نمايد.

 آزمون‌ گفته‌ شده‌ در اين‌ بند به‌ قفلهاي‌ طراحي‌ شده‌ فعلي‌ مربوط‌ مي‌شود و در صورتي‌ كه‌ ساختار فعلي‌ داراي‌ مشخصات‌ ويژه‌ يا مشخصاتي‌ باشد كه‌ در اين‌ بند پيش‌بيني‌ نشده‌ است‌ آزمايشهاي  اصلاحي‌ مي‌تواند انجام‌ پذيرد.

 

 ج‌ – 1 – 1 – 3      مداركي‌ كه‌ بايد ارائه‌ شود.

مدارك قيد شده در صفحة بعد بايد به همراه آزمون نوعي ضميمه گردد.

 

فرم  گواهي‌ آزمون‌ نوعي‌

 

 نام‌ شخص ‌ تأييد كننده‌ :

 

 گواهي‌ آزمون‌ نوعي‌ :

 

 شماره‌ آزمون‌ نوعي‌ :

 

 1- طبقه‌ بندي‌، نوع‌ و نام‌ محصول‌ و يا نام‌ تجارتي‌ :

 2- نام‌ سازنده‌ و نشاني‌ :

 

 3- نام‌ و نشاني‌ متقاضي‌ :

 

 4- تاريخ‌ درخواست‌ آزمون‌ نوعي  :

 5- مقرراتي‌ كه‌ اين‌ گواهي‌ بر اساس‌ آنها صادر گرديده‌ است‌ :

 

 6- نام‌ آزمايشگاه‌ :

 7- تاريخ‌ و شماره‌ گزارش‌ آزمايشگاه‌ :

 8- تاريخ‌ آزمون‌ نوعي‌ :

 9- مدارك‌ زير با توجه‌ به‌ شماره‌ آزمون‌ نوعي‌ فوق‌ به‌ گواهي‌ ضميمه‌ گردد

 

 10- هرگونه اطلاعات ديگر

  –  نام مؤسسه يا آزمايشگاه :

 

                                                                                                         تاريخ‌ :

                                                                                                             امضاء :                

 

 ج‌ – 1 – 1 – 3 – 1 نقشه‌هاي‌ مربوط‌ به‌ جزئيات‌ چيدمان‌ و توصيف عملكرد  قفل‌

 اين‌ نقشه‌ها بايد تمام‌ جزئيات‌ مربوط‌ به‌ عملكرد و ايمني‌ جزء  قفل‌كننده  كه‌ شامل‌ موارد زير است‌ را بصورت‌ روشن‌ نشان‌ دهد.

 الف‌ –  درگيري‌  مؤثر اجزاي‌ قفل‌ كننده‌ و محلي‌ كه‌ وسيله‌ ايمني‌ برقي‌ اثر مي‌كند را در كاركرد عادي‌ قفل‌ نشان‌ دهد.

ب‌  –  عملكرد وسيله‌اي‌ براي‌ تأييد وضعيت‌ مكانيكي‌ قفل‌ شدن‌

 پ‌  –  كنترل‌ و عملكرد كليد درب‌ بازكن‌ اضطراري‌.

 

 ج‌ – 1 – 1 – 3 – 2 نقشه‌ تفكيكي‌ (مونتاژ) با راهنماي‌ مربوطه‌

 اين‌ نقشه‌ها بايد تمامي‌ قسمتهايي‌ كه‌ براي‌ عملكرد وسيلة قفل‌كننده  مهم‌ است‌ بويژه‌ نقشه‌ هايي‌ كه‌ براي‌ مطابقت‌ با الزامات  اين‌ استاندارد لازم‌ است‌ را نشان‌ دهد. فهرست  قطعات‌ اصلي‌، نوع‌ مواد  به‌ كار رفته‌ و مشخصات‌ قطعات‌ نصب‌ شده‌ را مشخص كند.

 

 ج‌ – 1 – 1 – 3 – 3 نوع‌ جريان‌ ( a.c  و يا  d.c) و مقدار ولتاژ اسمي  و جريان‌ اسمي .

 

 ج‌ – 1 – 1 – 4  نمونه‌ هاي‌ آزمون‌

 حداقل‌ دو نمونه‌ از قفل‌ بايد تهيه‌ گردد. يك‌ نمونه‌ براي‌ آزمون‌ و ديگري‌ براي‌ بايگاني‌ در آزمايشگاه‌ تا در صورت‌ لزوم‌ با نمونه‌هاي‌ بعدي‌ مقايسه‌ شود.

 چنانچه‌ آزمون‌ بر روي‌ نمونه‌ اصلي‌ انجام  شود آزمون‌ بايد بعداً بر روي‌ يك‌ مدل‌ توليد شده‌ ديگر نيز تكرار گردد.

 در صورتي‌ كه‌ آزمون‌ قفل‌ فقط‌ وقتي‌ امكان‌پذير باشد كه‌ روي‌ دربهاي‌ مربوطه‌ نصب‌ شود مانند دربهاي‌ كشويي‌ داراي‌ چند لنگه‌ يا لولايي‌ چند لنگه‌، قفل‌ مي‌بايست‌ روي‌ يك‌ درب‌ كامل‌ در حال‌ كار نصب‌ گردد.

 در هر حال‌ ابعاد درب‌ در مقايسه‌ با نمونه‌ توليدي‌ در صورتي‌ كه‌ در نتايج‌ آزمون‌ها تأثير نگذارد قابل‌ كاهش‌ است‌.

 

 

 ج‌ – 1 – 2 آزمونها و بررسي‌ها

 ج‌ – 1 – 2 – 1  آزمون‌ عملكرد

 هدف‌ از اين‌ آزمون‌ بررسي‌  عملكرد صحيح‌ توأم‌ با ايمني‌ قطعات‌ برقي‌ و مكانيكي‌ قفل و مطابقت‌ با الزامات ‌ اين‌ استاندارد مي‌باشد همچنين‌ اين‌ قطعات‌ بايد با ويژگيهاي‌ پيش‌ بيني‌ شده‌ توسط‌ درخواست‌ كننده‌ مطابقت‌ نمايد. بويژه‌ بررسي‌هاي‌ زير بايد انجام‌ شود.

 

 ج‌ – 1 – 2 – 1 – 1 طول‌ درگيري‌ قطعات‌ قفل‌ كننده‌ قبل‌ از عملكرد وسيله‌ ايمني‌ برقي‌ (بند 7-7-3-1-1)حداقل‌ 7 ميليمتر مي‌باشد

 

 ج‌ – 1 – 2 – 1 – 2 در حالت‌ عملكرد عادي‌ آسانسور بعد از اولين‌ مرحله‌ عملكرد قفل‌ حركت‌ آسانسور با درب‌ باز و يا قفل‌ نشده‌ نبايد ممكن باشد .(مطابق‌ بند 7-7-5-1 اين‌ استاندارد)

 

 ج‌ – 1 – 2 – 2  آزمون‌هاي‌ مكانيكي‌

 اين‌ آزمون‌ها بمنظور بررسي‌ پايداري‌ اجزاء‌ مكانيكي‌ قفل كننده و اجزاء برقي‌ قفل‌ مي‌باشد.

يك ‌ قفل‌ نمونه  در وضعيت‌  كاركرد عادي ،‌ عملكرد آن توسط  وسايلي ‌ كه‌ بطور‌ معمول‌ براي‌ بكار انداختن  آن‌ ميباشد، كنترل‌ مي‌شود.

 نمونه‌ بايد بر طبق‌ دستورالعمل‌ سازنده‌ قفل‌ روان‌ كاري‌ شود.

 هنگامي‌ كه‌ مي‌توان‌ به‌ روش‌هاي‌ مختلف‌ قفل‌ را در حالت‌هاي‌ عملكرد كنترل‌ نمود آزمون‌ دوام‌ بايد در نامناسبترين‌ وضعيت‌ نيروها روي‌ قطعات‌ انجام‌ شود.  تعداد دوره‌هاي‌ كامل‌ عملكرد و حركت‌ قطعات‌ قفل‌ بايد توسط‌ شمارنده‌ برقي‌ يا مكانيكي‌ ثبت‌ شود.

 

 ج‌ – 1 – 2 – 2 – 1 آزمون‌ دوام‌

 ج‌ – 1 – 2 – 2 – 1 – 1 قفل‌ بايد در معرض‌ يك‌ ميليون‌ دور كامل‌ ( %1   ×) مورد آزمون‌ قرار گيرد(يك‌ دور شامل‌ يك‌ حركت‌ رفت‌ و برگشت‌ در طول‌ كامل‌ حركت‌ در هر دو جهت‌ ميباشد).  رانش‌ اجزاء عمل‌ كننده‌ قفل‌ بايد به‌ آرامي‌، بدون‌ ضربه‌ و با آهنگ‌ 60 دور در دقيقه‌ انجام‌ شود ( %10   ×)

 هنگام‌ آزمون‌ دوام‌، اتصال‌ برقي‌ قفل‌ بايد با يك‌ مدار مقاومتي‌ تحت‌ ولتاژ اسمي‌ و جرياني‌ معادل‌ دو برابر جريان‌ اسمي‌  قرار گيرد.

 

 ج‌ – 1 – 2 – 2 – 1 – 2 چنانچه‌ قفل‌ مجهز به‌ وسيله‌ كنترل‌ مكانيكي‌ براي‌ پين‌ قفل‌ و يا موقعيت‌ زبانه‌ قفل‌ باشد ازمون‌ دوام‌ به‌ 100000 دور )10%  +/- ( محدود خواهد شد.

رانش‌ اجزاء عمل‌ كننده‌ قفل‌ بايد به‌ آرامي‌، بدون‌ ضربه‌ و با آهنگ‌ 60 دور در دقيقه‌ 10% +/-  صورت‌ گيرد.

 

 ج‌ – 1 – 2 – 2 – 2 آزمون‌ ايستايي‌

 براي‌ قفل‌هايي‌ كه‌ در درب‌هاي‌ لولايي‌ بكار مي‌روند ،آزمون بايد مطابق‌ درخواست‌، نيروي‌ استاتيكي‌ بايد در مدت‌ زمان‌ بيش از 300 ثانيه‌  تا  N 3000 بتدريج‌ افزايش‌ يابد، انجام پذيرد .

 اين‌ نيرو بايد درب‌ جهت‌ باز شدن‌ درب  و در دورترين‌ فاصله‌اي‌ كه‌ مسافر درب‌ را باز مي‌نمايد اعمال‌ شود.

 نيروي‌ اعمال‌ شده‌ در حالتي‌ كه‌ قفل‌ براي‌ دربهاي‌ كشويي‌ بكار مي‌رود هزار نيوتن‌ مي‌باشد.

 

 ج‌ – 1 – 2 – 2 – 3 آزمون‌ پويايي‌

 هنگامي‌ كه‌ قفل‌ در وضعيت‌ بسته‌ است‌ بايد درب‌ در جهت‌ باز شدن‌ در معرض‌ آزمون‌ ضربه‌ قرار گيرد. ضربه‌ بايد مشابه‌ ضربه‌ توليد شده اي ‌باشد  توسط‌ يك‌ جسم‌ صلب‌ به‌ جرم‌ 4 كيلوگرم‌ كه‌ از ارتفاع‌ نيم‌متر در اثر سقوط‌ آزاد رها مي‌شود،  اعمال‌ گردد.

 

 ج‌ – 1 – 2 – 3  محدوده‌ پذيرش‌ براي‌ آزمون‌هاي‌ مكانيكي‌

 بعد از آزمون‌ دوام‌ (ج‌-1-2-2-1)، آزمون‌ ايستايي‌ (ج‌-1-2-2-2)و آزمون‌ پويايي‌ (ج‌-1-2-2-3)نبايد هيچگونه‌ سائيدگي‌، تغيير شكل‌ يا شكستگي‌ كه‌ روي‌ ايمني‌ اثر منفي‌ مي‌گذارد ايجاد شود.

 

 ج‌ – 1 – 2 – 4  آزمون‌ الكتريكي‌

 ج‌ – 1 – 2 – 4 – 1 آزمون‌ دوام‌ كنتاكتها

 اين‌ آزمون‌ شامل‌ آزمون‌ دوام‌ مندرج‌ در بند )ج‌-1-2-2-1-1( مي‌باشد.

 

 ج‌ – 1 – 2 – 4 – 2 آزمون‌ توانايي‌ براي‌ قطع‌ مدار

 اين‌ آزمون‌ بايد بعد از آزمون‌ دوام‌ انجام‌ شود و بررسي شود كه قادر است  مدار برقي‌ را كاملاً قطع نمايد . آزمون‌ بايد بر طبق‌ استاندارد )CENIEC HD 420 )IEC 337-1(, CENELEC HD 419 )IEC 158-1( انجام پذيرد.

 مقادير جريان‌ ولتاژ اسمي‌ عمل‌ كننده‌ بعنوان‌ اساس‌ آزمونها بايد توسط‌ سازنده‌ قفل‌ ارائه‌ شود. چنانچه‌ مقادير تعيين‌ نشده‌ باشد مقادير اسمي‌ بايد مطابق‌ زير باشد.

                 الف‌ –  جريان‌ متناوب‌  V  220 و  A  2

                  ب‌  –  جريان‌ مستقيم‌  V  180 و  A  2

 در صورتي‌ كه‌ يكي‌ از مقادير مشخص‌ نشده‌ باشد قابليت‌ قطع‌ مدار بايد براي‌ هر دو شرايط‌ جريان‌  DC  و  AC  مورد آزمون‌ قرار گيرد.

 آزمون‌ها بايد در وضعيت‌ كاركرد ‌ قفل‌ انجام‌ شود و چنانچه‌ نصب‌ آن‌ در چندين‌ وضعيت‌ امكان‌پذير باشد آزمون‌ بايد در حالتي‌ انجام‌ شود كه‌ آزمايشگاه‌ در نامناسبترين‌ حالت‌، آن‌ را مورد آزمايش‌ قرار دهد.

 نمونه‌ مورد آزمون‌ بايد با درپوشها و سيم‌ كشي‌ برقي‌ همان‌ گونه‌ كه‌ در  كاركرد عادي‌ مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرد باشد.

 

 ج‌ – 1 – 2 – 4 – 2 – 1 قفل‌هاي‌ جريان‌ متناوب‌ ) a.c ( بايد 50 مرتبه‌ در سرعت‌ عادي‌ و فواصل‌ زماني‌ 5 تا 10 ثانيه‌ يك‌ مداربرقي‌ تحت‌ ولتاژ معادل‌ 110% ولتاژ اسمي‌ را باز و بسته‌ نمايند. اتصال‌ بايد به‌ مدت‌ حداقل‌ نيم‌ ثانيه‌ برقراربماند.

 مدار بايد شامل‌ يك‌ سيم‌ پيچ‌ خود القاء و يك‌ مقاومت‌ بصورت سري‌ باشد و ضريب‌ قدرت‌ مدار بايد 7/0   × 05/0 و شدت‌ جريان‌ آزمون‌ بايد 11 برابر جريان‌ نامي‌ مشخص‌ شده‌ توسط‌ سازنده‌ باشد.

 

 ج‌ – 1 – 2 – 4 – 2 – 2 قفل‌هاي‌ جريان‌ مستقيم‌ (d.c) بايد 20 مرتبه‌ در سرعت‌ عادي  و فواصل‌ زماني‌ 5 تا 10 ثانيه‌ يك‌ مدار برقي‌ تحت  ولتاژ معادل‌ 110% ولتاژ اسمي‌ را باز و بسته‌ نمايد. اتصال‌ بايد حداقل‌ نيم‌ ثانيه‌ برقرار بماند.

 مدار بايد شامل‌ يك‌ سيم‌ پيچ‌ خود القاء و يك‌ مقاومت‌ بصورت  سري‌ باشد و مقاديرش‌ چنان‌ باشد كه‌ در 300 ميلي‌ ثانيه‌ به‌ 95/0 جريان‌ پايدار مدار برسد. جريان‌ آزمون‌ بايد 110% جريان‌ نامي‌ پيشنهادي‌ سازنده‌ باشد.

 ج‌ – 1 – 2 – 4 – 2 – 3 آزمون‌ها در صورتي‌ مطلوب‌ و رضايت‌بخش‌ خواهند بود كه‌ هيچگونه‌ اثر يا قوس‌ الكتريكي‌ توليد نشده‌ و هيچ‌ نوع‌ خرابي‌ كه‌ ايمني‌ را تحت‌ تأثير قرار دهد ايجاد نشود.

 ج‌ – 1 – 2 – 4 – 3 آزمون‌ پايداري‌ در برابر جريان‌هاي‌ نشتي‌

 اين‌ آزمون‌ بايد برطبق‌  CENELEC HD 214 S2 )IEC 112(((  انجام‌ شود. الكترودها بايد به‌ منبع‌ جريان‌ متناوب‌ با ولتاژ سينوسي‌  V 175 و  HZ 50 وصل‌ شود.

 

 ج‌ – 1 – 2 – 4 – 4 آزمون‌ فواصل‌ خزشي‌ و فواصل‌ هوايي‌

 مسيرهاي‌ نشتي‌ و فواصل‌ هوايي‌ بايد طبق‌ بندهاي‌ 14-1-2-2-2 و 14-1-2-2-3 از اين‌ استاندارد بوده‌ و كنترل و اثرگذاري‌ آنها طبق‌ استاندارد  IEC  كميته‌  28  A  )در حال‌ حاضر پيوست‌  B  انتشارات‌ شماره‌ )158-1  از  IEC ( باشد.

 ج‌ – 1 – 2 – 4 – 5 آزمون‌ الزامات ‌ مناسب‌ براي‌ كنتاكتهاي‌ ايمني‌ و اجزاء در دسترس‌ آن‌ )14-1-2-2(

 اين‌ آزمون‌ بايد در موقعيت‌ نصب‌ انجام‌ شود و ترتيب‌ قرارگيري‌ قفل‌ بصورت‌ مناسب‌ باشد.

 

 ج‌ – 1 – 3    آزمونهاي خاص  براي‌ انواع‌ مشخص‌ از قفل‌ها

 ج‌ – 1 – 3 – 1  قفل‌هاي‌ مخصوص‌ دربهاي‌ كشويي‌ عمودي‌ يا افقي‌ با چندين‌ لنگه‌

 وسايلي‌ كه‌ ارتباط‌ مستقيم‌ مكانيكي‌ بين‌ لنگه‌ها طبق‌ بند 7-7-6-1 يا ارتباط‌ غيرمستقيم‌مكانيكي  طبق‌ بند 7-7-6-2 را برقرار مي‌كنند بعنوان‌ قسمتي‌ از قفل‌ به‌ حساب‌ مي‌آيند .

اين‌ وسايل‌ بايد به‌ روش‌ مناسب‌ براي‌ آزمونهاي‌ ذكر شده‌ در بند ج‌-1-2 مورد آزمايش‌ قرار گيرند.

تعداد دورها در دقيقه در اينگونه آزمونها ي دوام بايد متناسب با ابعاد ساختاري  آن باشد.

 

 ج‌ – 1 – 3 – 2  قفل‌ زبانه‌اي‌ براي‌ درب‌ لولايي‌

 ج‌ – 1 – 3 – 2 – 1 چنانچه‌ قفل‌ براي‌ كنترل‌ و بررسي‌ امكان‌ تغيير شكل‌ زبانه‌،  مجهز به‌ يك‌ ابزار ايمني‌ برقي‌ باشد  و اگر بعد  از انجام‌ آزمون‌ استاتيكي‌ مطابق‌ بند ج‌-1-2-2-2 چنانچه   ترديدي‌ در استحكام‌ زبانه‌ باشد بايد نيرو تا تغيير شكل‌ دائمي‌ بطور تدريجي‌ به‌ قدري‌ افزايش‌ يابد كه‌ وسيله‌ ايمني‌ عمل‌ كند. ساير قطعات‌ قفل‌ يا درب‌ طبقات ‌ نبايد آسيب‌ ديده‌ و در اثر بار اعمال‌ شده‌ تغيير شكل‌ دهد.

 

 ج‌ – 1 – 3 – 2 – 2 چنانچه‌ بعد از آزمون‌ ايستايي‌، در حفظ  دوام‌ ابعاد و ساختار‌ قفل‌ ترديدي‌ نباشد ادامه‌ آزمون‌ دوام‌ بر اثر ضربه‌ روي زبانه ضرورتي‌ ندارد.

 

 ج‌ – 1 – 4    گواهي‌ آزمون‌ نوعي‌

 ج‌ – 1 – 4 – 1  گواهي‌ بايد در سه‌ نسخه‌ تنظيم‌ شود :

                 الف‌ –  دونسخه‌ براي‌ متقاضي‌

                  ب‌  –  يك‌ نسخه‌ براي‌ آزمايشگاه‌

 ج‌ – 1 – 4 – 2  گواهي‌ بايد شامل‌ موارد زير باشد :

                 الف‌ –  اطلاعات‌ طبق‌ بند

                  ب‌  –  نوع‌ و كاربرد قفل‌

                  پ‌  –  جريان‌ ولتاژ متناوب‌ يا مستقيم‌ و مقادير ولتاژ نامي‌ يا جريان‌ نامي‌.

 

 ج‌ – 2      دربهاي‌ طبقات‌

ج‌ – 2 – 1 كليات‌

 هدف‌ از اين‌ دستورالعمل‌ها تعريف‌ روش‌هاي‌ آزمون‌ و ايجاد معيار مناسب‌ براي‌ درهاي‌ طبقات‌، با توجه‌ به‌ ويژگيهاي‌ آنها و بخصوص‌ با در نظر گرفتن موارد زير مي‌باشد :

                 الف‌ –  درها  بعد از نصب‌، بايد با الزامات بند 7 اين استاندارد مطابقت داشته باشد.

                  ب‌  –   ساختار ‌ چاه‌ آسانسور بايد با الزامات ‌بند 5 اين‌ استاندارد  مطابقت داشته باشد.

  پ‌  –  فرض شده است كه تنها ضلع سمت درب طبقات چاه ممكن است مستقيماً در معرض  آتش‌ قرار گيرند .

  ت‌  –  دربها معمولاً بسته‌ و قفل‌ هستند و در هر حالت‌ دربهاي طبقات مختلف  نمي‌تواند در طبقات‌ مختلف‌ بطور همزمان‌ باز شوند.

 

ج‌ – 2 – 1  -1             عملكرد در هنگام‌ آتش‌ سوزي‌  درهاي‌ طبقات‌ بايد از نوعي‌ باشند كه‌ در بند ج‌ -2 توصيف‌ شده‌ و شرايط‌ ذكر شده‌ در اين‌ بند را داشته‌ باشند .

 

ج‌ – 2 – 1  -2       درهايي‌ كه‌ داراي‌ كلية شرايط‌ بند ج‌ -2  مطابق پيوست  )ج( باشند ، با علامت‌ F‌ نشان‌ داده‌ مي‌ شوند.

 

 ج‌ – 2 – 1 -3   درهايي‌ كه‌ داراي حداقل نيازمنديها ‌ باشند ، با حروف‌  S  نشان‌ داده‌ ميشوند .

 

ج‌ – 2 – 1  – 4      انتخاب‌ نوع‌ بر طبق‌ طراحي‌ ساختاري‌ انجام‌ ميشود، به‌ مقدمه‌ كلي‌ 0-1-3-1 و مثالهاي‌ شكل 7 ، رجوع‌ شود.

 

 يادآوري‌ شماره‌ 1 –     ديوارهاي‌ چاه‌ و درها )بجز درهاي‌ آسانسور ( در صورتيكه‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ باشند، با دو خط‌ نشان‌ داده‌ ميشوند ، بدون‌ آنكه‌ مقدار مقاومت‌ آنها مورد نظر باشد.

 درهاي‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ بايد طوري‌ طراحي‌ شوند تا در هنگام‌ آتش‌ سوزي‌ بطور خودكار بسته‌ شوند .

 

يادآوري‌ شمارة‌ 2 –    در صورتيكه‌ نوع‌ طراحي‌ ، از انواع‌ نشان‌ داده‌ شده‌ در شكل‌ نباشد ، نوع‌ در با مقايسه‌ تشخيص‌ داده‌ ميشود.

يادآوري‌شمارة‌3 – مطالعه‌ فرآيند آزمون‌ جديد و انتخاب‌ معيار جديد به‌ يك‌ گروه‌ در سطح‌ اروپائي‌ واگذار شده‌ است‌ كه‌ شامل‌ نمايندگي‌ سرويس‌هاي‌ حفاظت‌ در برابر آتش‌ سوزي‌ در ساختمانها و نمايندگي‌هاي‌ آزمايشگاههاي‌ بررسي‌ آتش‌سوزي‌ مي‌باشد.

 

 ج‌ – 2 – 2   تجهيزات‌

 ج‌ – 2 – 2 – 1      كوره‌

 كوره‌ بايد قادر به‌ ايجاد شرايط‌ حرارتي‌ تعيين‌ شده‌ مطابق با  استاندارد  ISO 834  براي‌ نمونه‌ درب‌ مورد آزمون‌ باشد. بايد كنترل‌ شود كه‌ دما در محدوده‌ تعريف‌ شده‌ مطابق‌ استاندارد  ISO 834  باقي‌ بماند.

 وسايلي‌ براي‌ برقراري‌ فشار مطابق‌ بند ج‌-2-5-1 بايد پيش‌بيني‌ شود.

 ج‌ – 2 – 2 – 2  سايبان‌

 سايبان‌ به‌ شكل‌ و اندازه‌ نشان‌ داده‌ شده‌ در شكل‌ 9 بايد طوري‌ بكار برده‌ شود كه‌ ضلع‌ زيرين‌ آن‌  mm 500 )1% =/+( بالاتر از لبة بالايي بازشو درب‌ در ديوار آزمون باشد.

 سايبان‌ بايد از يك‌ چهارچوب‌ فلزي‌ ساخته‌ شده‌ باشد كه  در بالا و كناره‌ها، با ورق‌هاي‌ آزبست‌ با ضخامت‌ 20 ميليمتر )5% +/-( )و وزن‌ مخصوص‌ در حدود  3kg/m  600( پوشانده‌ شده‌ باشد.

سطح ديوار حاوي درب آزمون بايد تحمل نيروي وارد از سايبان را داشته باشد و تمام‌ درزها و شكافهاي بين‌ ديوار و سايبان‌ بايد كاملاً مسدود شود. شش‌ عدد ترموكوپل‌، هر كدام‌ شامل‌ سيمهاي‌ به‌ قطر حداكثر  mm 1 با سنسور حرارتي ترموكوپل ‌‌ مطابق‌ شكل‌ 11، بايد بكار برده‌ شوند.

 لوله‌هاي‌ از جنس‌ چيني‌  به‌ قطر حداكثر mm  8 بايد در محلي‌ كه‌ ترموكوپلها از داخل‌ سايبان‌ ميگذرد قرار گيرد. سنسور حرارتي‌   ترموكوپلها بايد  mm  25 )5%  ( پايين‌تر از  پايين ترين سطح‌  سايبان‌ بالا قرار گيرد، بطوريكه‌ فاصله‌ برآمدگي‌ لوله‌هاي‌ چيني‌ با قسمت‌ زيرين‌ سطح‌ سايبان‌ فوقاني‌ حداكثر  mm  10 باشد )به‌ شكل‌ 11 مراجعه‌ شود(. سوراخها جهت‌ لوله‌هاي‌ چيني‌ بايد بر روي‌ يك‌ محور موازي‌ با لبة‌ جلويي‌ سايبان‌ قرار گيرند.

 

 ج‌ – 2 – 3     نمونه‌ آزمون‌

 ج‌ – 2 – 3 – 1       ابعاد

 نمونه‌ مورد آزمون‌ بايد نمونه‌اي‌ كامل و  در اندازة  واقعي‌ باشد.

 

 ج‌ – 2 – 3 – 1 – 1 تأييدية‌ ارائه‌ شده‌ بخودي‌ خود براي مجموعه‌ درب‌ با اندازه هاي كوچكتر  از مجموعه‌ درب‌ آزمايش‌ شده‌ معتبر است‌ و براي‌ دربهاي‌ با ابعاد بيشتر در محدوده‌ زير اعتبار دارد.

                 الف‌ –  عرض‌ درب‌ آزمايش‌ شده‌ بعلاوة  15% ؛

                  ب‌  –  ارتفاع‌ درب‌ آزمايش‌ شده‌  بعلاوة  10% .

 

 ج‌ – 2 – 3 – 1 – 2 در صورتيكه‌ ابعاد مجموعه‌ درب‌ بزرگتر از  كوره‌ باشد، درب‌ آزمون‌ بايد بزرگترين‌ ابعاد متناسب‌ با كوره‌ را دارا باشد.

در اين حالت با توجه به نتايج آزمون و ساختار درب مسئول مجاز در خصوص تأييدية درب در اندازة كامل ، قضاوت خواهد كرد .

 

ج‌ – 2 – 3 – 2      ساختار

 آزمون‌ بايد بر روي‌ يك‌ مجموعه‌ درب‌ كامل‌ به همان صورتي كه  در آسانسور مورد استفاده‌ قرار ميگيرد انجام‌ شود. اين‌ مجموعه‌ بايد شامل‌ يك‌ يا چند لنگه‌، چهارچوب‌ آنها و اتصالات‌ مربوط‌ به‌ ساختار اصلي‌، سر درب  (در صورت‌ وجود) يك‌ قسمت‌ يا قسمتهاي‌ ثابت‌ ديگر خارج‌ از چهارچوب‌ (يادآوري‌ آخر اين‌ بند) اتصالات‌ و پوشش‌ آنها، قطعات‌ عايق‌ (حرارتي‌ و صوتي) وسايل‌ تعليق‌ لنگه‌ها و بند و بست‌ و چفت‌ و بستهاي‌ قفل‌ كردن‌ و يا بازكردن‌ قفل‌ شامل‌ صفحه‌، چفت‌ و بازو و سيم‌ كشي‌ برقي‌ كامل‌ كه‌ در حالت‌ عادي‌ بكار برده‌ مي‌شود باشد.

 آزمايش‌ بر روي‌ پوشش‌هاي‌ فلزي‌ لازم‌ نميباشد. پوشش‌هاي‌ غيرفلزي‌ روي‌ سطح‌ بيروني در معرض‌ آتش‌ چنانچه‌ ضخامت‌ آنها از  mm 3 تجاوز نكند نيز به‌ آزمايش‌ نياز ندارد.

 

 ج‌ – 2 – 4 روش‌ آزمون‌

 سطح‌ سمت‌ طبقات‌ نمونه‌درب  آزمون‌ بايد در برابر شرايط‌ حرارت‌ تعيين‌ شده‌ در  ISO 834  گذارده‌ شود.

 اندازه‌ گيريها و مشاهدات‌ نشان‌ داده‌ شده‌ در بند ج‌ – 2 – 5 بايد در دوره‌ آزمون‌ انجام‌ شود. آزمون‌ وقتي‌ به‌ پايان‌ مي‌رسد كه‌ فهرست‌ معيارهاي‌ بند ج‌ -2 -6 بدست‌ آمده‌ و يا در مرحله‌ مختلف‌ آزمايش‌ توسط‌ متقاضي‌ و آزمايشگاه‌ توافق‌ حاصل‌ گردد.

 

 ج‌ – 2 – 5 اندازه‌ گيريها و مشاهدات‌

 ج‌ – 2 – 5 – 1  فشار كوره‌

 فشار ايستايي‌   در كوره‌ بايد اندازه‌گيري‌ شود. به‌ عنوان‌ مثال‌ با بكارگيري‌سنسور فشار  كه‌ جزئيات‌ آن‌ در شكل‌ 10 آمده‌ است‌. اندازه‌گيري‌ فشار ايستايي‌ بايد در حداقل‌ 3 موقعيت ‌ انجام‌ شود:

 در امتداد يك‌ محور عمودي‌ روي‌ يكي‌ از كناره‌ها ،  در امتداد لبه‌هاي‌ پائين‌ و بالاي‌ بازشوي‌ مجموعه‌ درب‌ بسته‌ شده‌ و در يك‌ سوم‌ ارتفاع‌ از سطح‌ آستانة‌ درب‌، همانگونه‌ كه‌ در شكل‌ 9 نشان‌ داده‌ شده‌ است‌. فشار بايد طوري‌ كنترل‌ شود كه‌ فشار مثبت‌ در ناحيه‌ دو سوم (3/2) از بالاي‌ درب‌ حفظ‌ شود (دو فشارسنج‌ بالا فشار مثبت‌ را نشان‌ مي‌دهد).حداكثر  فشار در بالاي‌ درب‌ بايد در نزديكترين‌ فشار به‌  pa 10 نگهداشته‌ شود.

 

 ج‌ – 2 – 5 – 2  دماي‌ زير سايبان‌

 دماي‌ گازهاي‌ زير سايبان‌ بايد بوسيله‌ 6 عدد ترموكوپل‌ كه‌ داراي‌ اتصالات‌ بدون‌ پوشش‌ بوده‌ و مطابق‌ با شكلهاي‌ 9 و 11 چيده‌ شده‌ ، اندازه‌گيري‌ شود. تمام‌ تمهيدات‌ لازم‌ بايد براي‌ محدود كردن‌  هرگونه آشفتگي‌ يا تلاطم‌ در نزديكي‌ سايبان‌ كه‌ مي‌توانند بر روي‌ نتايج‌ تأثير بگذارد انجام‌ گيرد.

 

 ج‌ – 2 – 5 – 3  تشعشع‌ حاصله‌ از سطحي‌ كه‌ مستقيماً در معرض‌ آتش‌ نمي‌باشد(سمت‌ مخالف‌ آتش‌)

 ج‌ – 2 – 5 – 3 – 1 وسيله‌ اندازه‌گيري‌ (ت)

 الف‌ –  اندازه‌گيري‌ تشعشع‌ بايد با بكارگيري‌ وسيله‌ اندازه‌گيري ، كه ‌ بدون‌ عدسي‌ ميباشد، و با زاويه‌ اندازه‌گيري‌ حدود 180 درجه‌ انجام‌ شود.

 ب‌  –  سطح‌ اندازه‌گيري‌ نبايد از  cm 5 تجاوز كند. وسيله‌ اندازه‌گيري‌ بايد با خنك‌ كردن‌ توسط‌ آب‌  و در دماي‌ محيط‌،  نگاه‌ داشته‌ شود.

 پ‌  –  دماي‌ بدنه‌ وسيله‌ اندازه‌گيري‌ بايد معادل‌ دماي‌ محيط‌ ( 5 )  درجه‌ سلسيوس‌ با حداقل‌ دماي‌ محيط 5 درجه‌ سلسيوس‌ و حداكثر 30 درجه‌ سلسيوس‌ باشد.

 ت‌  –  هادي‌هاي‌ بكار رفته‌ براي‌ سيم‌ كشي‌هاي‌ مختلف‌، بايد  از يك‌ نوع‌ فلز باشند تا از اثرات ترموكوپلي ناخواسته جلوگيري شود.

 ث‌  –  وسيله‌ اندازه‌گيري‌ ، بايد مجهز به‌ ترسيم‌ كننده‌ (ثبات) كه داراي نمودار كاليبره‌ كننده اي  ‌ برحسب‌  ميزان تشعشع جذب شده در واحد 2 W/cm  ميباشند ،  باشد.

                 ج‌  –  ضريب‌ جذب‌ بايد مشخص‌ باشد و به‌ درصد بيان‌ شود.

                 چ‌  –  وسيله‌ اندازه‌گيري‌ بايد بطور منظم‌ كاليبره‌ شود.

 ح‌  –  سطح‌ حساس‌ به‌ تشعشع‌ كه‌ در مواقع‌ عدم‌ استفاده‌ پوشانده‌ مي‌شود، نبايد با هيچگونه‌ شي‌ء در تماس‌ باشد.

                 خ‌  –  اندازه‌گيري‌ تشعشع‌ بايد بطور پيوسته‌ انجام‌ شود.

د  –  سرعت‌ حركت كاغذ ثبات‌ بايد به‌ دقت‌ مشخص‌ شده‌ و حداقل‌  min / mm 10   باشد.

 

 ج‌ – 2 – 5 – 3 – 2 نصب‌ وسيله‌ اندازه‌گيري‌ تشعشع‌

 سطح‌ وسيله‌ حساس‌ (سنسور) مذكور بايد با سطح‌ قطعه‌ مورد آزمون‌ موازي‌ باشد و به عمود بر ‌ محوري‌  كه‌ از مركز تقارن‌ درب‌ مي‌گذرد و به‌ فاصله‌اي‌ معادل‌ نصف‌ قطر ورودي‌، از درب‌ قرار گيرد.

 اين‌ فاصله‌ در راستاي‌ قائم‌ نسبت‌ به‌ سطح‌ حساس‌ وسيله‌ اندازه‌گيري‌، نسبت‌ به‌ درب‌ مورد آزمون‌، و از دورترين‌ لتة‌ آن‌ اندازه‌گيري‌ مي‌شود.

 

 ج‌ – 2 – 5 – 3 – 3 اندازه‌گيري‌ تشعشع‌

 محاسبه‌ مقدار شدت‌ تشعشع‌ در فاصله‌ يك‌ متري‌، از طريق‌ رابطه‌ زير با استفاده‌ از شدت‌ تشعشع‌ اندازه‌گيري‌ شده‌ انجام‌ مي‌گيرد:

كه‌ در آن‌:

 1 W  = عبارت‌ است‌ از شدت‌ تشعشع‌ در فاصله‌ 1 متري‌ )W/cm2

 a  = عبارت‌ است‌ از ضريب‌ جذب‌ دستگاه‌(%)؛

z W  = عبارت‌ است‌ از شدت‌ تشعشع‌ اندازه‌گيري‌ شده‌ در فاصلة‌ معادل‌ نصف‌ قطر برحسب‌ (W/cm2

 F  = عبارت‌ است‌ از ضريب‌ تبديل  محاسبه شده ‌ از نمودار شكل‌ 8 بدست‌ مي‌آيد. در اين‌ نمودار  L  نسبت‌ بين‌ كمترين و بيشترين ‌ ا بعاد درب  ورودي‌ و  Z  طول‌ قطر بر حسب‌ متر مي‌باشد.

 

شكل‌ 8 – نمودار ضريب‌ تبديل‌ تابش‌  F  (بند ج‌-2-5-3-3)

 ج‌ – 2 – 6 معيارهاي‌ اجرا

 دربهاي‌ طبقات‌ و مجموعه‌هاي‌ معادل  درب بايد معيارهاي‌ زير را در اثنأ آزمون‌ حداقل‌ در …. دقيقه‌   تأمين‌ نمايد.

 ج‌ – 2 – 6 – 1  يكپارچگي‌

 ج‌ – 2 – 6 – 1 – 1 عدم‌ يكپارچگي‌ اوليه‌

 ميانگين‌ دماي‌ شش‌ ترموكوپل‌ سايبان‌ نبايد از دماي‌ اوليه‌ تا بيش‌ از    …. هيچ‌ ترموكوپل‌ تكي‌ نبايد تا بيش‌ از    ….  تجاوز كند.

 

 ج‌ – 2 – 6 – 1 – 2 تخريب‌

 درب‌ نبايد تخريب‌ شده‌ و قطعات‌ اصلي‌ آن‌ بايد عمل‌ حفاظت‌ در برابر سقوط‌ به‌ داخل‌ چاه‌ را كماكان‌ ادامه‌ دهد، درب‌ قفل‌ باقي‌ بماند. بعد از آزمون‌ درب‌ ، بايد در مقابل‌ نيروي‌  N 300 كه‌ بطور افقي‌ در هر نقطه‌ بر روي‌ سطح‌ فلزي‌ آن‌ اعمال‌ شود مقاومت‌ كند ، اين‌ نيرو بايد كمابيش‌ عمود بر سطح‌ ‌ از سمت‌ طبقة درب ‌ و بطور يكنواخت‌ روي‌ سطحي به مساحت ‌  2 cm 5  بصورت‌ دايره‌ يا مربع‌ توزيع‌ گردد.

 ج‌ – 2 – 6 – 2  عايق‌ بندي‌

 تشعشع‌ از سطح‌ بدون‌ حفاظ‌ (سمت‌ مخالف‌ آتش)نمونه‌ درب‌

 ميانگين‌ تابش‌ دريافت‌ شده‌ توسط‌ دستگاه‌ ، در فاصله‌ يك‌ متري‌ از صفحه‌ مذكور نبايد هيچ‌ وقت‌ از

 2 W/cm  …   در اثناء آزمون‌ تجاوز كند.

 ج‌ – 2 – 7 گواهي‌

 ج‌ – 2 – 7 – 1  گواهي‌ بايد در سه‌ نسخه‌ تنظيم‌ شود:

                 الف‌ –  دو نسخه‌ براي‌ متقاضي‌ ؛

                  ب‌  –  يك‌ نسخه‌ براي‌ آزمايشگاه‌.

 ج‌ – 2 – 7 – 2  گواهي‌ بايد موارد زير را شامل‌ شود:

                 الف‌ –  اسم‌ سازنده‌ درب‌ ؛

                  ب‌  –  نوع‌ درب‌ و طراحي‌ آن‌ 

                  پ‌  –  نام و مارك‌ آزمايشگاه‌ و شماره‌ آزمون‌ ؛

ت‌  –  ابعاد درب‌، جزئيات‌ ساختار آن‌، مواد بكار رفته‌، فواصل‌ هوايي‌ بين‌ لنگه‌ها و   چهارچوب‌ ؛

                  ث‌  –  روش‌ نصب‌ قطعه‌ آزمايش‌ شده‌ به‌ ديواره هاي‌ چاه‌ ؛

                  ج‌  –  تشريح‌ لعاب‌ كاري‌ ؛

                  چ‌  –  تشريح‌ سيم‌ كشي‌ برقي‌ يكپارچه‌ شده‌ به‌ مجموعه‌ درب‌ آزمايش‌ شده‌ ؛

                  ح‌  –  نتايج‌ آزمون‌ ها؛

                  خ‌  –  ذكر هر مشخصه‌ ديگري‌ بر روي‌ عملكرد نمونه‌ در دوره‌ آزمون‌ ؛

                  د  –  نوع‌ تجهيزات‌ بكار رفته‌ براي‌ اندازه‌گيري‌ تابش‌ .

 

 يادآوري‌ مربوط‌ به‌ ج‌ – 2 – 3 – 2

   موارد زير جزو مجموعه‌ قطعات‌ درب‌ به‌ حساب‌ آورده‌ ميشوند.

                 الف‌ تير سر درب‌، با حداكثر بلندي وردي درب‌ طبقه‌ بعلاوة  m 3/0 .

                  ب‌  قطعات‌ كناري‌ تا حداكثر عرض‌ Lmax  :

  • درب‌هاي‌ كشوئي‌ وسط‌ بازشو )سانترال( با چندين‌ لته
  • درب‌هاي‌ كشوئي يك طرف جمع شو (تلسكوپي )‌ با يك‌ يا چند لته‌

                 

                 كه‌ در آن‌ :

                    E  عرض‌ بازشوي‌ درب‌ (برحسب‌  m )

                    v مجموع‌ تعداد لنگه‌هاي‌ درب‌

 

ج‌ – 3       ترمز ايمني‌(پاراشوت)الزامي 

 ج‌ – 3 – 1 كليات‌

 متقاضي‌ بايد محدودة‌ كاربرد مورد نظر را تعيين‌ نمايد، يعني‌ موارد زير :

                 حداكثر و حداقل‌ مجموع‌ جرم‌ها

                 حداكثر سرعت‌ نامي‌ و حداكثر سرعت‌ عملكرد

 اطلاعات‌ جامع‌ در مورد جنس‌ ريل‌ بكار رفته‌، نوع‌ ريل‌هاي‌ راهنما و وضعيت‌ سطح‌ آنها )نورد شده‌ ، ماشين‌ كاري‌ شده‌ و سنگ‌ زده‌( بايد مشخص‌ گردد.

 مدارك‌ زير بايد توسط‌ سازنده‌ به‌ درخواست‌ پيوست‌ شود.

 الف‌ –  نقشه‌هاي‌ جزئيات‌ و مجموعه‌ )مونتاژ( شامل‌ ساختار، عملكرد، مواد بكار رفته‌، ابعاد و رواداريهاي‌      قطعات‌  ساختاري.

ب‌ –  در صورتيكه‌ ترمز ايمني‌ از نوع‌ تدريجي‌ باشد يك‌ نمودار بار مربوط‌ به‌ قسمتهاي ارتجاعي‌.

 در صورت‌ درخواست‌ آزمايشگاه‌ ، اين‌ مدارك‌ مي‌تواند در سه‌ نسخه‌ تنظيم‌ شود. همچنين‌ آزمايشگاه‌ در صورت‌ ضرورت‌ ممكن‌ است‌ اطلاعات‌ تكميلي‌ بيشتري‌ جهت‌ آزمايش‌ و بررسي، ‌ مطالبه‌ نمايد.

 ج‌ – 3 – 2 ترمز ايمني‌ آني‌ )لحظه اي(

 ج‌ – 3 – 2 – 1  نمونه‌ آزمون‌

 دو مجموعه از قطعات قفل كننده روي ريل با بستها و گوه ها و همچنين دو تكه‌ ريل‌ راهنما بايد در اختيار آزمايشگاه‌ قرار گيرد.

 ترتيب‌ قرار گرفتن‌ و جزئيات‌ نصب‌ در مورد نمونه‌ها بايد توسط‌ آزمايشگاه‌ بر طبق‌ تجهيزات‌ بكار رفته‌ تعيين‌ شود.

 چنانچه‌ بتوان‌ مجموعه‌هاي‌ ترمز ايمني‌ مشابه‌ را با انواع‌ مختلف‌ ريل‌هاي‌ راهنما بكار برد و در صورتيكه‌ ضخامت‌ ريل‌ها، عرض‌ گيره‌ مورد نياز ترمز ايمني‌ و وضعيت‌ سطح‌ ريل‌ )نورد شده‌، ماشين‌ كاري‌ شده‌، سنگ‌ زده‌ شده‌( يكسان‌ باشد، آزمايش‌ جديدي‌ مورد نياز نيست‌.

 ج‌ – 3 – 2 – 2  آزمون‌

 ج‌ – 3 – 2 – 2 – 1 روش‌ آزمون‌

 آزمون‌ بايد با بكارگيري‌ پرس‌ يا وسيلة‌ مشابهي‌ كه‌ بدون‌ تغيير سرعت‌ ناگهاني‌ حركت‌ كند، انجام‌ شود.

 در اندازه‌ گيريها بايد اهداف‌ زير بدست‌ آيد:

                 الف‌ –  اندازة‌ جابجا يي ‌ به‌ عنوان‌ تابعي‌ از نيرو ؛

                  ب‌  –  تغيير شكل‌ بدنه‌ اصلي‌ ترمز ايمني‌ به‌ عنوان‌ تابعي‌ از نيرو يا تابعي‌ از اندازة جابجايي ‌.

 ج‌ – 3 – 2 – 2 – 2 نحوه‌ آزمايش‌

 ريل‌ راهنما بايد از ميان‌ ترمز ايمني‌ حركت‌ داده‌ شود، علائم‌ مرجع‌ بايد روي‌ بدنة اصلي‌ جهت‌ امكان‌ اندازه‌گيري‌ تغيير شكل‌ آنها، نشانه‌ گذاري‌ شود.

 الف‌ –  اندازة  جابجايي‌ بعنوان‌ تابعي‌ از نيرو ثبت‌ شود.

  ب‌  –  بعد از آزمون‌ :

 1- سختي‌ بدنه‌ اصلي‌ و قطعات‌ قفل‌ كننده‌ بايد با مقادير اصلي‌ ذكر شده‌ توسط‌ متقاضي‌ مقايسه‌ شود. تجزيه‌ و تحليل‌هاي‌ ديگر مي‌تواند در موارد خاص‌ انجام‌ شود.

 2- چنانچه‌ هيچگونه‌ شكستگي‌ وجود نداشته‌ باشد تغيير شكل‌ها و ديگر تغييرات‌ بايد مورد بررسي‌ قرار گيرد (بعنوان‌ مثال‌ ترك ها ، تغيير شكل‌ها يا فرسودگي‌ فك‌ها، ظاهر شدن‌ سطوح‌ سائيده‌ شده).

 3- در صورت‌ لزوم‌ عكس‌هايي‌ از بدنه‌ اصلي‌، قطعات‌ قفل‌ كننده‌ و ريل‌ راهنما بايد بعنوان‌ مدارك‌ تغيير شكل‌ها يا شكستگي‌ها گرفته‌ شود.

 ج‌ – 3 – 2 – 3  مدارك‌

 ج‌ – 3 – 2 – 3 – 1 دو نمودار بايد تنظيم‌ شود:

                 الف‌ –  اولين‌ نمودار بايد فاصله‌ جابجا شده‌ را بعنوان‌ تابعي‌ از نيرو نشان‌ دهد.

                  ب‌  –  نمودار ديگري‌ بايد تغيير شكل‌ بدنه‌ اصلي‌ را نشان‌ دهد.

                 اين‌ كار بايد به‌ روشي‌ انجام‌ شود كه‌ بتواند با نمودار اول‌ مربوط‌ شود.

 

 ج‌ – 3 – 2 – 3 – 2 ظرفيت‌ (قدرت‌ تحمل‌ بار) ترمز ايمني‌ بايد از مساحت‌ سطح‌ زير نمودار مسافت‌ – نيرو بدست‌ آيد.

 مساحت‌ نمودار با توجه‌ به‌ ملاحظات‌ زير بدست‌ مي‌آيد:

 الف‌ –  مساحت‌ كل‌، اگر تغيير شكل‌ دائمي‌ نباشد( K )

  ب‌  –  چنانچه‌ تغيير شكل‌ دائمي‌ بوده‌ يا گسيختگي‌ رخ‌ دهد:

                 1- مساحت‌ سطح‌ زير نمودار تا مرز كشساني‌ (الاستيك‌ ) (1 K )

                 2- مساحت‌ سطح‌ زير نمودار تا مرز بيشترين‌ نيروي‌ وارده‌ (2 K )

 

 ج‌ – 3 – 2 – 4  تعيين‌ مجموع‌ جرم‌ مجاز

 ج‌ – 3 – 2 – 4 – 1 انرژي‌ جذب‌ شده‌ توسط‌ ترمز ايمني‌

 براي‌ محاسبه‌ از علائم‌ زير استفاده‌ مي‌شود :

   مجموع‌ جرم‌ كابين‌ (kg)و ظرفيت‌ مجاز كابين‌ (kg)براي تعريفPوQ به بند 4 مراجعه      شود.

                      سرعت‌ عملكرد گاورنر  (m/s)

                       شتاب‌ ثقل‌ استاندارد در سقوط‌ آزاد  )m/s2 (

                k,k1,k­2‌  جذب‌ شده‌ توسط‌ بدنه‌ اصلي‌ ترمز ايمني‌  )J(  )از نمودار بدست‌ مي‌آيد(

در محاسبة  مسافت‌ سقوط‌ آزاد، بايد در حداكثر سرعت‌ درگيري گاورنر‌ طبق‌ بند 9-9-1، برحسب‌ متر، از فرمول‌ زير استفاده نمود .

                 )m(  1/0 مربوط‌ به‌ مسافت‌ جابجايي‌ در اثناء زمان‌ عكس‌ العمل‌ است‌.

                 )m(  03/0 مربوط‌ به‌ جابجايي‌ در حين‌ گرفتن‌ لقي‌ بين‌ قطعات‌ ترمز و ريل‌هاي‌ راهنما مي‌باشد.

                 مجموع‌ انرژي‌ كه‌ بوسيله‌ ترمز ايمني‌ قابل‌ جذب‌ است‌ عبارتست‌ از :

                 يا

               عدد 2 بعنوان‌ ضريب‌ اطمينان‌ در نظر گرفته‌ مي‌شود.

 

 ج‌ – 3 – 2 – 4 – 2 مجموع‌ جرم‌ مجاز :

 الف‌ –  چنانچه‌ تغيير شكل‌ از حد كشساني‌)الاستيك ( تجاوز نكند:

مجموع‌ جرم‌ مجاز برحسب‌ كيلوگرم‌ از فرمول‌ زير بدست‌ مي‌آيد:

 K از طريق مجموع مساحت  تعريف‌ شده‌ در بند ج‌ – 3 – 2 – 3 – 2 )الف‌( محاسبه شود.

  ب‌  –  چنانچه‌ تغيير شكل‌ از حد كشساني‌ بيشتر شود :

 دو محاسبه‌ بصورت‌ زير بايد انجام‌ شود كه‌ يكي‌ از آنها بايد متناسب‌ با درخواست‌ متقاضي‌ باشد.

 1- محاسبه‌ k1   با مجموع مساحت ‌ تعريف‌ شده‌ در بند ج‌ – 3 – 2 – 3 – 2 )ب‌()1( انجام‌ ميشود و عدد 2 بعنوان‌ ضريب‌ ايمني‌ پذيرفته‌ شده‌ و جرم‌ كلي‌ مجاز برحسب‌كيلوگرم‌ )kg(  مطابق‌ فرمول‌ زيربدست‌ مي‌آيد:

 2- محاسبه k2 بامجموع مساحت ‌ تعريف‌ شده‌ در بند ج‌ – 3 – 2 – 3 – 2 )ب‌()2( انجام‌ ميشود و 5/3 بعنوان‌ ضريب‌ ايمني‌ مجموع‌ جرم‌ مجاز طبق‌ فرمول‌ زير مي‌باشد.

 ج‌ – 3 – 2 – 5  بررسي‌ تغيير شكل‌ بدنه‌ اصلي‌ و ريل‌ راهنما

 چنانچه‌ تغيير شكل‌ قطعات‌ قفل‌ كننده‌ )فكهاي‌ ترمز ايمني‌( در بدنه‌ اصلي‌ يا ريل‌هاي‌ راهنما به‌ قدري‌ زياد باشد كه‌ موجب‌ اشكال‌ در آزاد نمودن‌ ترمز ايمني‌ گردد مجموع‌ جرم‌ مجاز بايد كاهش‌ يابد.

 ج‌ – 3 – 3 ترمز ايمني‌ تدريجي‌

 ج‌ – 3 – 3 – 1  نمونه‌ آزمون‌ و مشخصات‌

 ج‌ – 3 – 3 – 1 – 1 متقاضي‌ آزمون‌ بايد مقدار جرم‌ مجاز  (P+Q)  را بر حسب‌ كيلوگرم‌ و سرعت‌ درگيري  گاورنر برحسب‌ متر برثانيه‌ را مشخص‌ نمايد. در صورتيكه‌ ترمز ايمني‌ (پاراشوت) براي‌ جرم‌هاي‌ مختلف‌ مورد تأييد قرار مي‌گيرد متقاضي‌ آزمون‌ بايد مقادير آنها را تعيين‌ نموده‌ و بعلاوه مرحله‌اي‌ بودن‌ يا پيوسته‌ بودن‌ تنظيم‌ را مشخص‌ نمايد.

 يادآوري‌ :

 متقاضي‌ آزمون‌ بايد جرم‌ تعليقي‌(برحسب‌ كيلوگرم‌)را با تقسيم‌ نيروي‌ ترمز پيش‌ بيني‌ شده‌ (برحسب‌ نيوتن‌)به‌ عدد 16، به‌ منظور دستيابي‌ به‌ شتاب‌ كند شونده‌ معادل‌  n g  6/0 انتخاب‌ نمايد.

 ج‌ – 3 – 3 – 1 – 2 يك‌ مجموعه‌ ترمز ايمني‌ كامل‌ نصب‌ شده‌ بر روي‌ يك‌ سطح‌ افقي‌ باندازه‌هاي‌ مشخص‌ شده‌ توسط‌ آزمايشگاه‌، به‌ انضمام‌ تعدادي‌ كفشك‌ ترمز  كه‌ براي‌ تمام‌ آزمون‌ها ضروري‌ است‌ بايد در اختيار آزمايشگاه‌ قرار داده‌ شود.

 تعدادي‌ از سري‌ كفشكهاي‌ ترمزي  لازم‌ براي‌ تمام‌ آزمون‌ها بايد پيوست‌ گردد. همچنين‌ براي آزمون ‌ ريل‌ راهنما، متقاضي بايد طول مشخصي از ريل راهنما كه توسط آزمايشگاه تعيين شده را ارائه‌ كند.

 ج‌ – 3 – 3 – 2  آزمون‌

 ج‌ – 3 – 3 – 2 – 1 روش‌ آزمون‌

 آزمون‌ بايد در حالت‌ سقوط‌ آزاد انجام‌ شود. اندازه‌گيري‌ها بايد بصورت‌ مستقيم‌ و يا غيرمستقيم‌ در موارد زير به‌ عمل‌ آيد:

                 الف‌ –  ارتفاع‌ كل‌ سقوط‌

                  ب‌  –  اثر ترمز روي‌ ريل‌هاي‌ راهنما

                  پ‌  –  مسافت‌ لغزش‌ طناب‌ فولادي‌ گاورنر يا وسيله‌اي‌ كه‌ به‌ جاي‌ آن‌ بكار رفته‌ است‌.

                  ت‌  –  مجموع‌ طول‌ حركت‌ اجزاي‌ ارتجاعي‌

 اندازه‌هاي‌ الف‌ و ب‌، بايد بعنوان‌ تابعي‌ از زمان‌ ثبت‌ شود. موارد زير هم‌ بايد بدست‌ آيد:

                  ث‌  –  ميانگين‌ نيروي‌ ترمز

                  ج‌  –  بزرگترين‌ نيرو در لحظه‌ ترمز

                  چ‌  –  كمترين‌ نيرو در لحظه‌ ترمز

 

 ج‌ – 3 – 3 – 2 – 2 نحوه‌ آزمون‌

 ج‌ – 3 – 3 – 2 – 2 – 1 گواهي‌ ترمز ايمني‌ كه‌ براي‌ يك‌ جرم‌ خاص‌ به‌ كار مي‌رود

 آزمايشگاه‌ بايد 4 آزمون‌ با جرم‌ كلي‌  )P+Q(1  را انجام‌ دهد. بايد فرصت داده شود كه دماي قطعات  اصطكاكي‌ بتواند پس‌ از هر آزمون‌ به‌ دماي‌ اوليه ‌ برگردد.

 در اثناي‌ آزمون‌ها چندين‌ سري‌ از قطعات‌ اصطكاكي‌ ممكن‌ است‌ بكار رود. به‌ هر حال‌ هر سري‌ از قطعات‌ بايد بتوانند در موارد زير عمل‌ كنند:

                 الف‌ –  سه‌ نوبت‌ آزمون‌، در صورتيكه‌ سرعت‌ نامي‌ از  تجاوز نكند            

                  ب‌  –  دو نوبت‌ آزمون‌، در صورتيكه‌ سرعت‌ نامي‌ بيشتر از  باشد       

 ارتفاع‌ سقوط‌ آزاد بايد براساس‌ حداكثر سرعت‌  درگيري گاورنري‌ كه‌ ممكن‌ است‌ براي‌ ترمز ايمني‌ بكار رود محاسبه‌ گردد.

 درگيري‌ ترمز ايمني‌ بايد بوسيله‌ ابزاري‌ كه‌ دقيقاً مطابق‌ با سرعت‌ درگيري گاورنر  تنظيم‌ شده است ، ‌ انجام‌ گيرد.

 

يادآوري‌ :

 بعنوان‌ مثال‌ براي‌ فرمان‌ عمل‌ درگيري‌ مي‌توان‌ از يك‌ طناب‌ فولادي‌ كه‌ كشش‌ آن‌ دقيقاً محاسبه‌ شده‌ است‌ استفاده‌ نمود به‌ اين‌ ترتيب‌ كه‌ طناب‌ فولادي‌ مذكور در داخل‌ شياري‌ قرار داده‌ شود كه‌ بتواند با اصطكاك‌ داخل‌ آن‌ بلغزد، عمل‌ اصطكاك‌ بايد مشابه‌ عمل‌ اصطكاك‌ روي‌ طناب‌ فولادي‌ گاورنر متصل‌ به‌ ترمز ايمني‌ باشد.

 

 ج‌ – 3 – 3 – 2 – 2 – 2 گواهي‌ ترمز ايمني‌ كه‌ براي‌ چند جرم‌ مختلف‌ به‌ كار مي‌رود

 تنظيم‌ مرحله‌اي‌ ياتنظيم‌ پيوسته‌:  يك‌ سري‌ از آزمونهابايد براي‌ حداكثرمقدار ويك‌ سري‌ براي‌ حداقل‌ مقدارانجام‌شود.

 متقاضي‌ بايد يك‌ فرمول‌ يا يك‌ نمودار كه‌ نشان‌ دهنده‌ تغييرات‌ نيروي‌ ترمز بعنوان‌ تابعي‌ از يك‌ پارامتر انتخابي‌ باشد، را ارائه‌ نمايد.

 آزمايشگاه‌ بايد به‌ وسيله‌ ابزار مناسب‌ (در صورت‌ نبودن‌ روش‌ مناسب‌ با سومين‌ سري‌ از قطعات‌ اصطكاكي‌ با استفاده‌ از روش‌ درون‌ يابي‌ عمل‌ شود) اعتبار فرمول‌ پيشنهادي‌ را مشخص‌ كند.

 

 ج‌ – 3 – 3 – 2 – 3 تعيين‌ نيروي‌ ترمزي‌ در ترمز ايمني‌

 ج‌ – 3 – 3 – 2 – 3 – 1 گواهي‌ ترمز ايمني‌ كه‌ براي‌ يك‌ جرم‌ خاص‌ به‌ كار مي‌رود

 در ترمز ايمني‌ كه‌ براي‌ يك‌ جرم‌ خاص‌ و ريل‌ مشخصي‌ تنظيم‌ شده‌ است‌، نيروي‌ ترمزي ، معادل‌ متوسط‌ ميانگين‌ نيروهاي‌ ترمز كه‌ در خلال‌ آزمون‌ بدست‌ آمده‌، ‌ مي‌باشد. هر آزمون‌ بايد روي‌ قسمت‌ استفاده‌ نشده‌اي‌ از ريل‌ راهنما اعمال‌ گردد.

بايد بررسي شود كه  ميانگين‌ مقادير فوق‌ بايد در محدوده‌ 25%  ± مقادير نيروي‌ ترمزي‌ تعريف‌ شده‌ فوق‌  قرار داشته باشد.

 يادآوري‌ :

 آزمونها نشان‌ داده‌ است‌كه  چنانچه‌ چندين‌ آزمون‌ متوالي‌ بر روي‌ يك‌ قسمت‌ از ريل‌ راهنماي‌ ماشينكاري‌ شده‌ انجام‌ شود ضريب‌ اصطكاك‌ بطور قابل‌ ملاحظه‌اي‌ كاهش‌ مي‌يابد. كاهش‌ ضريب‌ اصطكاك‌ به‌ تغييرات‌ سطح‌ ريل‌ در اثناء عملكردهاي‌ متوالي‌ ترمز ايمني‌ مربوط‌ مي‌شود.

 

 معمولاً در يك‌ مجموعه‌، عملكرد اتفاقي‌ ترمز ايمني‌ مي‌تواند در يك‌ محل‌ استفاده‌ نشده‌ رخ‌ دهد. ضروري‌ است‌ اين‌ مطلب‌ مورد توجه‌ قرار گيرد كه‌ ممكن‌ است‌ ميزان‌ نيروي‌ ترمزي در قسمتي‌ از ريل‌ راهنما كه‌ قبلاً عمل‌ ترمز روي‌ آن‌ انجام‌ گرفته‌ است‌ نسبت‌ به‌ قسمت‌ استفاده‌ نشده‌ داراي‌ مقدار كمتري باشد و در اين‌ صورت‌ مسافت‌ لغزش‌ از حالت‌ عادي‌ بيشتر مي‌شود.

 همچنين‌ هرگونه‌ تنظيمي‌ كه‌ باعث‌ كم‌ شدن‌ شتاب‌ منفي‌ در آغاز شود مجاز نميباشد.

 

 ج‌ – 3 – 3 – 2 – 3 – 2    گواهي‌ ترمز ايمني‌ براي جرمهاي مختلف در حالت  تنظيم‌ مرحله‌اي‌ يا تنظيم پيوسته‌

 نيرويي‌ كه‌ ترمز ايمني‌ قادر به‌ اعمال‌ آن‌ ميباشد بايد مطابق‌ بند ج‌ – 3 – 3 – 2 – 3 – 1 براي‌ حداكثر و حداقل‌ مقادير وارده‌ محاسبه‌ شود.

 

 ج‌ – 3 – 3 – 2 – 4 بررسي‌ بعد از آزمونها

 الف‌ –  سختي‌ بدنه‌ اصلي‌ و قطعات‌ قفل‌ كننده‌ با مقادير اصلي‌ ارائه‌ شده‌ توسط‌ متقاضي‌ بايد مقايسه‌ شود.        تجزيه‌ و تحليل‌هاي‌ ديگري‌ ممكن‌ است‌ در حالتهاي‌ خاص‌ به‌ عمل‌ آيد.

 ب‌  –  تغيير شكل‌ و تغييرات‌ بايد بررسي‌ شود(بعنوان‌ مثال‌ ترك‌ خوردگي‌، تغيير شكل‌ يا فرسايش‌ قطعات‌        قفل‌ كننده‌، وضعيت‌ ظاهري‌ سطوح‌ اصطكاكي‌).

  پ‌  –  در صورت‌ لزوم‌ از مجموعه‌ ترمز ايمني‌، قطعات‌ قفل‌ كننده‌ و ريل‌هاي‌ راهنما بمنظور مشخص‌ كردن‌   تغيير شكل‌ يا شكستگي‌ها عكس‌ برداري‌ شود.

 ج‌ – 3 – 3 – 3  محاسبه‌ جرم‌ كل مجاز

 ج‌ – 3 – 3 – 3 – 1 گواهي‌ ترمز ايمني‌ ‌ براي‌ يك‌ جرم‌ خاص‌

 

 ج‌ – 3 – 3 – 3 – 2 گواهي‌ ترمز ايمني‌ كه‌ براي‌  جرم كل هاي ‌ مختلف‌ به‌ كار مي‌رود.

 

 ج‌ – 3 – 3 – 3 – 2 – 1    تنظيم‌ مرحله‌اي‌

 جرم‌ )P+Q(   بايد براي‌ هر يك‌ از تنظيم‌هاي‌ مذكور در بند ج‌ – 3 – 3 – 3 – 1 محاسبه‌ شود.

 

 ج‌ – 3 – 3 – 3 – 2 – 2    تنظيم‌ پوسته‌

 جرم‌ كلي‌ مجاز بايد براي‌ مقادير حداكثر و حداقل‌ اعمال‌ شدة‌ مذكور در بند ج‌ – 3 – 3 – 3 – 1 و طبق‌ فرمول‌ پيشنهادي‌ براي‌ تنظيم‌ در مقادير مياني‌ محاسبه‌ شود.

 

 ج‌ – 3 – 3 – 4  اصلاحات ‌ ممكن‌ براي تنظيم‌ها

 چنانچه‌ در اثناي‌ آزمون‌ها مقادير بدست‌ آمده‌ تا بيش‌ از 20% با مقادير اعلام‌ شده‌ توسط‌ متقاضي‌ اختلاف‌ داشته‌ باشد ساير آزمون‌ها مي‌تواند در صورت‌ لزوم‌ با موافقت‌ متقاضي‌ بعد از اصلاحات ‌ در تنظيم‌ها انجام‌ شود.

 

 يادآوري‌ :

 چنانچه‌ نيروي‌ ترمز به‌ مقدار قابل‌ ملاحظه‌اي‌ بزرگتر از مقدار مشخص‌ شده‌ توسط‌ متقاضي‌ باشد جرم‌ كلي‌ استفاده‌ شده‌ در هنگام‌ آزمون‌ به‌ مقدار قابل‌ ملاحظه‌اي‌ كمتر از مقداري‌ خواهد بود كه‌ در محاسبه‌ بند ج‌-3-3-3-1 بدست‌ مي‌آيد. بنابراين‌ از اين‌ آزمايش‌ نمي‌توان‌ نتيجه‌ گرفت‌ كه‌ ترمز ايمني‌ ميتواند انرژي‌ لازم‌ را با جرم‌ كل‌ محاسبه‌ شده‌ مستهلك‌ كند.

 

 ج‌ – 3 – 4 نكات‌

             الف‌ – 1     هنگامي‌ كه‌ موارد مذكور براي‌ يك‌ آسانسور معين‌ اعمال‌ مي‌گردد جرم‌ كلي‌ اعلام‌ شده‌ توسط‌ نصاب‌ ‌ نبايد از جرم‌ كلي‌ مجاز براي‌ ترمز ايمني(در خصوص‌ ترمز ايمني‌ لحظه‌اي‌ و ترمز ايمني‌         لحظه‌اي‌ با اثر ضربه‌ گير) با تنظيمات‌ اعمال‌ شده‌ تجاوز كند.

  الف‌ – 2      در خصوص‌ ترمز ايمني‌ تدريجي‌، جرم‌ كلي‌ بيان‌ شده‌ ممكن‌ است‌ با جرم‌ كلي‌ مجاز تعريف شده‌ در بند ج -3-3  تا  5/7%  ± اختلاف‌ داشته‌ باشد. در صورتيكه‌ مقررات‌ بند
4-8-9 هنگام‌ نصب‌، بدون‌ توجه‌ به‌ رواداري‌ معمولي‌ در مورد ضخامت‌ ريل‌هاي‌ راهنما، شرايط‌ سطح‌ آنها و غيره‌ رعايت‌ شده‌ باشد.

  ب‌  –  براي‌ ارزيابي‌ صحت‌ قطعات‌ جوشكاري‌ شده‌، بايد به‌ استانداردهاي‌ مربوطه‌ رجوع‌ شود.

پ‌  –   بايد بررسي‌ گردد كه‌ جابجايي‌ قطعات‌ قفل‌ كننده‌ تحت‌ بدترين‌ شرايط‌ به‌ قدر كافي‌ امكان‌پذير   باشد(تجمع‌ رواداريهاي‌ ساخت).

ت‌  – قطعات اصطكاكي‌ بايد بطور مناسبي‌ نگهداري‌ شوند بطوريكه‌ اطمينان‌ حاصل‌ گردد كه‌ هنگام‌ عملكرد در موقعيت‌ مناسبي مي باشند.

 ث‌  –   در ترمزهاي‌ ايمني‌ از نوع‌ تدريجي‌، اين‌ موضوع‌ بايد بررسي‌ شود كه‌ جابجايي‌ قطعاتي‌ كه‌ به‌ شكل‌ فنر عمل‌ مي‌كنند كافي‌ باشد.

 

 ج‌ – 3 – 5       نوع‌ گواهي‌ آزمون‌

 ج‌ – 3 – 5 – 1  گواهي‌ بايد در سه‌ نسخه‌ تنظيم‌ گردد:

                 الف‌ –  دو نسخه‌ براي‌ متقاضي‌

                  ب‌  –  يك‌ نسخه‌ براي‌ آزمايشگاه‌

 

 ج‌ – 3 – 5 – 2  گواهي‌ بايد شامل‌ موارد زير باشد:

                 الف‌ –  اطلاعات‌ بر طبق‌ بند ج‌ – 0 – 2؛

                  ب‌  –  نوع‌ و كاربرد ترمز ايمني‌؛

                  پ‌  –  محدوده‌ جرم‌هاي‌ كلي‌ مجاز ؛

                  ت‌  –  سرعت‌ عملكرد گاورنر؛

                  ث‌  –  نوع‌ ريل‌ راهنما؛

                  ج‌  –  ضخامت‌ مجاز تيغه‌ ريل‌ راهنما؛

                  چ‌  –  حداقل‌ پهناي‌ سطح‌ درگيري‌ ؛

                  در مورد ترمز ايمني‌ تدريجي‌ موارد زير نيز اضافه‌ مي‌گردد:

                  ح‌  –  شرايط‌ سطح‌ ريل‌هاي‌ راهنما ؛

 خ‌  –  نحوه روانكاري‌ ريل‌هاي‌ راهنما مشخص‌ شده‌ باشد. در صورت‌ نياز به‌ روانكاري‌، نوع‌ و مشخصات‌ روانكار بايد مشخص شود.

 ج‌ – 4      كنترل‌ كننده‌ مكانيكي‌ سرعت‌ بالا (گاورنر)

 ج‌ – 4 – 1 كليات‌

 متقاضي‌ بايد موارد زير را به‌ آزمايشگاه‌ اطلاع‌ دهد:

                 الف‌ –  نوع‌ يا انواع‌ ترمز ايمني‌ كه‌ توسط‌ گاورنر عمل‌ مي‌كند.

  ب‌  –  حداكثر و حداقل‌ سرعت‌ اسمي‌ آسانسورهايي‌ كه‌ گاورنر مي‌تواند در آنها مورد استفاده‌ قرار گيرد.

پ‌  –  برآورد مقدار نيروي‌ كششي‌ ايجاد شده‌ در طناب‌ فولادي‌ بوسيله‌ گاورنر هنگام‌ درگيري‌.

                 مدارك‌ زير بايد به‌ درخواست‌ پيوست‌ گردد:

 نقشه‌ جزئيات‌ و مجموعه‌ مونتاژي‌ كه‌ ساختار، عملكرد، مواد بكار رفته‌، ابعاد و رواداريهاي‌  قطعات‌ ساختاري‌ را نشان‌ مي‌دهد.

                در درخواست‌ آزمايشگاه‌ اين‌ مدارك‌ ممكن‌ است‌ در سه‌ نسخه‌ مورد نياز باشد.

 ممكن‌ است‌ آزمايشگاه‌ اطلاعات‌ تكميلي‌ ديگري‌ را كه‌ براي‌ انجام‌ بررسيها و آزمونها مورد نياز ميباشند، را درخواست‌ نمايد.

 

 ج‌ – 4 – 2 بررسي‌ خصوصيات‌ گاورنر

 ج‌ – 4 – 2 – 1  نمونه‌هاي‌ آزمون‌

 نمونه‌هاي‌ آزموني‌ كه‌ بايد به‌ آزمايشگاه‌ ارائه‌ شوند عبارتند از :

                 الف‌ –  يك‌ دستگاه‌ گاورنر.

  ب‌  –  يك‌ نمونه‌ از طناب‌ فولادي‌ مورد استفاده در گاورنر‌ كه در شرايط كاركرد عادي بكار
مي رود، و با طول مورد نياز آزمايشگاه ‌، تهيه  و ارائه‌ گردد.

                 پ‌  –  مجموعه‌ فلكه‌ كششي‌ از نوع‌ بكار رفته‌ براي‌ گاورنر.

 

 ج‌ – 4 – 2 – 2  آزمون‌

 ج‌ – 4 – 2 – 2 – 1 روش‌ آزمون‌

 موارد زير بايد مورد بررسي‌ قرار گيرد :

                 الف‌ –  سرعت‌ عملكرد

  ب‌  –  عملكرد وسيله‌ ايمني‌ برقي‌ مذكور در بند 9 – 9 – 11 – 1 كه‌ موجب‌ توقف‌ سيستم‌ محركه‌ مي‌شود.      در صورتيكه‌ اين‌ وسيله‌ بر روي‌ گاورنر نصب‌ گردد.

 پ‌  –  عملكرد وسيله‌ برقي‌ ايمني‌ مذكور در بند 9 – 9 – 11 – 2 كه‌ ‌ از حركت‌ آسانسور تا زماني كه گاورنر  درگير است جلوگيري مينمايد.

 ت‌  –  پايداري‌ طناب‌ فولادي‌ در فلكه‌ گاورنر يا نيروي‌ كششي‌ ايجاد شده‌ در طناب‌ فولادي‌  گاورنر، در زمان‌  درگيري‌.

 

 ج‌ – 4 – 2 – 2 – 2 مراحل‌ آزمون‌

 حداقل‌ 20 آزمون‌ در محدوده‌ سرعت‌ عملكرد گاورنر متناسب‌ با سرعتهاي‌ نامي‌ آسانسور ذكر شده‌ در بند )ج‌-4-1-2)ب‌(( بايد انجام‌ شود.

 

 يادآوري‌ 1

 آزمونها ممكن‌ است‌ بوسيله‌ آزمايشگاه‌ در محل‌ سازندگان‌ انجام‌ پذيرد

 

 يادآوري‌ 2

 اكثر آزمونها بايد در بالاترين‌ مقادير محدوده‌ عملكرد انجام‌ شوند.

 

 يادآوري‌ 3

 به‌ منظور حذف‌ اثرات‌ ماند (اينرسي‌) شتاب‌ مربوط‌ به‌ رسيدن‌ به‌ سرعت‌ عملكرد گاورنر بايد حتي‌ الامكان‌ در كمترين‌ مقدار باشد.

 

 ج‌ – 4 – 2 – 2 – 3 تفسير نتايج‌ آزمون‌

 ج‌ – 4 – 2 – 2 – 3 – 1 در دورة‌ انجام‌ 20 آزمون‌، سرعتهاي‌ عملكرد بايد در محدوده‌ ذكر شده‌ در بند

9- 9 – 1 باقي‌ بماند.

 

 يادآوري‌ ـ چنانچه‌ سرعت‌ عملكرد خارج‌ از حد مجاز باشد سازنده‌ قطعات‌ مي‌تواند مجدداً تنظيمات‌ لازمه‌ را انجام‌ داده‌ و 20 سري‌ آزمون‌ جديد انجام‌ شود.

 

 ج‌ – 4 – 2 – 2 – 3 – 2 در اثناء انجام‌ 20 آزمون‌، عملكرد دستگاههاي‌ مورد نياز در هر آزمون‌ مطابق‌ بندهاي‌ ج‌-4-2-2-1)ب‌( و ج‌-4-2-2-1)پ‌( بايد در محدوده‌ مقرر شده‌ در بندهاي‌ 9-9-11-1 و 9-9-11-2 و ج‌-4-2-2-3-3 باشد. نيروي‌ كششي‌ كه‌ در طناب‌ توسط‌ گاورنر در هنگام‌ عملكرد آن‌ ايجاد ميشود بايد حداقل‌  N 300 و يا هر مقدار بيشتر ديگري‌ كه‌ توسط‌ متقاضي‌ مشخص‌ ميشود، باشد.

 

 يادآوري‌ 1- چنانچه‌ سفارش‌ خاصي‌ بوسيله‌ سازنده‌ كه‌ مشخصات‌ آن‌ در گزارش‌ آزمون‌ ذكر شده‌ است‌ انجام‌ نشده‌ باشد كمان‌ زاويه‌ درگيري‌ طناب‌ فولادي‌ با فلكه‌ بايد 180 درجه‌ باشد.

يادآوري 2- در صورتيكه‌ گاورنر بوسيله‌ قفل‌ كردن‌ طناب‌ فولادي‌ عمل‌ مي‌نمايد بايد توجه‌ شود كه‌ تغيير شكل‌ دائمي‌ در طناب فولادي ‌ بوجود نيايد.

 

 ج‌ – 4 – 3 گواهي‌ آزمون‌ نوعي نمونه‌

 ج‌ – 4 – 3 – 1  گواهي‌ بايد در سه‌ نسخه‌ تنظيم‌ شود:

                 الف‌ –  دو نسخه‌ براي‌ متقاضي‌؛

                  ب‌  –  يك‌ نسخه‌ براي‌ آزمايشگاه‌.

 ج‌ – 4 – 3 – 2  گواهي‌ بايد حاوي‌ موارد زير باشد :

                 الف‌ –  اطلاعاتي‌ براساس‌ بند ج‌ – 0 – 2؛

                  ب‌  –  نوع‌ و كاربرد گاورنر؛

                  پ‌  –  حداكثر و حداقل‌ سرعتهاي‌ نامي‌ آسانسور كه‌ گاورنر در آنها بگار گرفته‌ مي‌شود؛

                  ت‌  –  قطر طناب‌ فولادي‌ بكار رفته‌ و ساختمان‌ آن‌؛

                  ث‌  –  در حالتي‌ كه‌ گاورنر با فلكة ‌ كششي‌ بكار مي‌رود، حداقل‌ كشش‌؛

  ج‌  –  نيروي‌ كشش‌ در طناب‌ فولادي‌ كه‌ ميتواند بوسيله‌ گاورنر در زمانيكه گاورنر درگير شده است .

 

 ج‌ – 5      ضربه‌گيرهاي‌ ذخيره‌ كننده‌ انرژي‌ با حركت‌ برگشتي‌ و ضربه‌ گيرهاي‌ مستهلك‌كننده‌ انرژي‌

 ج‌ – 5 – 1 كليات‌

 متقاضي‌ بايد محدودة‌ كاربرد شامل‌ حداكثر سرعت‌ برخورد، حداقل‌ و حداكثر جرمها را بيان‌ نمايد. مدارك‌ زير بايد بهمراه‌ درخواست‌ ارائه‌ شوند:

الف‌ –  نقشه‌هاي‌ جزئيات‌ و مجموعه‌ (مونتاژ) شامل‌ ساختار، عملكرد، مواد مورد استفاده‌، ابعاد و       رواداريهاي‌ قطعات‌ بكار رفته‌؛

 در مورد ضربه‌ گيرهاي‌ هيدروليك‌، درجه‌ بندي‌ تغييرات‌ منافذ عبور مايع‌، بايدبخصوص  بصورت‌ تابعي‌ از جابجايي‌ پيستون‌ (قطعة‌ متحرك‌) نشان‌ داده‌ شود؛

                  ب‌  –  مشخصات‌ فني‌ سيال‌ بكار رفته‌.

 در درخواست‌ آزمايشگاه‌، اين‌ مدارك‌ ممكن‌ است‌ در سه‌ نسخه‌ لازم‌ باشد. آزمايشگاه‌ در صورت‌ ضرورت‌ ممكن‌ است‌ اطلاعات‌ تكميلي‌ جهت‌ آزمايش‌ و بررسي‌ را مطالبه‌ نمايد.

 

 ج‌ – 5 – 2 نمونه‌هاي‌ ارائه‌ شده‌

 نمونه‌هاي‌ ارائه‌ شده‌ به آزمايشگاه  به‌ شرح‌ زير ميباشد :

                 الف‌ –  يك‌ عدد ضربه‌گير

                  ب‌  –  در مورد ضربه‌ گيرهاي‌ هيدروليك‌ ، سيال‌ لازم‌ جداگانه‌ ارسال‌ شود.

 

 ج‌ – 5 – 3 آزمون‌

 ج‌ – 5 – 3 – 1  ضربه‌گيرهاي‌ ذخيره‌ كننده‌ انرژي‌ با حركت‌ برگشتي‌

 ج‌ – 5 – 3 – 1 – 1 روش‌ آزمون‌

 ج‌ – 5 – 3 – 1 – 1 – 1 جرمي‌ كه‌ براي‌ فشردن‌ كامل‌ فنر لازم‌ است‌ بايد تعيين‌ شود. بعنوان‌ مثال‌ با قرار دادن‌ وزنه‌ها روي‌  ضربه‌ گير

            =   جرم‌ لازم‌ براي‌ فشردن‌ كامل‌ فنر ) Kg (

                F1  =    كل‌ فشردگي‌ فنر ) m (

 ضربه‌گير ممكن‌ است‌ تنها در موارد زير بكار رود:

 

                 الف‌ –  براي‌ سرعتهاي‌ اسمي‌    m/s    

                  ب‌  –  براي‌ كل‌ جرمها :                     < كل‌ جرم‌    <    

 

 ج‌  – 5 – 3 – 1 – 1 – 2  ضربه‌ گير بايد بوسيله‌ وزنه‌هايي‌، به‌ ميزان‌ حداكثر و حداقل‌ مجموع‌ جرم‌هايي‌ آزمايش‌ شود كه‌ از ارتفاع‌ معادل‌

 0.5F=0.067V2  سرعت‌ بايد از لحظة‌ برخورد با ضربه‌گير و در طول‌ آزمون‌ ثبت‌ گردد و در هيچ‌ زماني‌ سرعت‌ برگشت‌ بار به‌ سمت‌ بالا نبايد از 1m/s تجاوز كند.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 1 – 2 تجهيزات‌ مورد استفاده‌

 تجهيزات‌ مورد استفاده‌ بايد داراي‌ شرايط‌ زير باشند:

 

 ج‌ – 5 – 3 – 1 – 2 – 1    وزنه‌هايي‌ كه‌ بطور آزاد سقوط‌ ميكنند

 وزنه‌ها بايد در محدوده‌ 1% ± حداقل‌ و حداكثر كل‌ جرم‌ها باشد. همچنين‌ بايد در امتداد عمودي‌ با حداقل‌ اصطكاك‌ ممكن‌ هدايت‌ گردند.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 1 – 2 – 2      تجهيزات‌ ثبت‌ كننده‌

 دقت‌ آشكارسازي‌تجهيزات  ثبت‌ كننده‌ علائم‌،  بايد حداقل‌ 01/0 ثانيه‌ باشد.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 1 – 2 – 3      اندازه‌گيري‌ سرعت‌

 دقت‌ اندازه‌گيري‌ سرعت‌ بايد 1%   ± باشد.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 1 – 3   دماي‌ محيط‌

 دماي‌ محيط‌ بايد بين‌ 15 و 25 درجه‌ سلسيوس‌ باقي‌ بماند.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 1 – 4   نصب‌ ضربه‌ گير

 ضربه‌ گير بايد مانند شرايط‌ كار معمولي‌ نصب‌ و در محل‌ ثابت‌ شود.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 1 – 5   بررسي‌ شرايط‌ ضربه‌گير بعد از آزمونها

 بعد از دو آزمون‌ با حداكثر جرم‌، هيچ‌ قسمتي‌ از ضربه‌ گير نبايد تغيير شكل‌ دائمي‌ يا آسيب‌ديدگي‌ نشان‌ دهد و بايد بتواند بصورت‌ عادي‌ عمل‌ نمايد.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2    ضربه‌گيرهاي‌ مستهلك‌ كنندة‌ انرژي‌

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 1   روش‌ آزمون‌

 ضربه‌ گير بايد بوسيله‌ وزنه‌ هايي‌، به‌ ميزان‌ حداكثر و حداقل‌ كل‌ جرم‌ آزمايش‌ شود و از ارتفاعي‌ بصورت‌ سقوط‌ آزاد رها شوند كه‌ در لحظة‌ برخورد حداكثر سرعت‌ مجاز را دارا باشند.

 سرعت‌ بايد حداقل‌ از لحظة‌ برخورد وزنه‌ روي‌ ضربه‌ گير ثبت‌ گردد. شتاب‌ و بازدارندگي‌   بايد بعنوان‌ تابعي‌ از زمان‌ در خلال‌ حركت‌ وزنه‌ بدست‌ آيد.

 يادآوري‌ :

 اين‌ روش‌ به‌ ضربه‌گيرهاي‌ هيدروليك‌ مربوط‌ مي‌شود. براي‌ ساير انواع‌ بصورت‌ مشابه‌ عمل‌ مي‌شود.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 2   تجهيزات‌ مورد استفاده‌ تجهيزات‌ بايد شرايط‌ زير را تأمين‌ نمايند:

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 2 – 1   وزنه‌هاي‌ سقوط‌ آزاد :  اين‌ وزنه‌ها بايد به‌ اندازة‌ حداكثر و حداقل‌ مجموع‌ جرم‌ها در محدودة‌ رواداري‌ 1%  ± باشند همچنين‌ بايد در امتداد عمود با حداقل‌ اصطكاك‌ ممكن‌ هدايت‌ گردند.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 2 – 2   تجهيزات‌ ثبت‌ كننده‌ :  اين‌ تجهيزات‌ ثبت‌ كننده‌ بايد قادر به‌ تشخيص‌ سيگنالها با دقت‌ حداقل‌ 01/0 ثانيه‌ باشند. مجموعه‌ وسايل‌ اندازه‌گيري‌، از جمله‌ وسيله‌ ثبت‌ كننده‌ براي‌ ثبت‌ مقادير اندازه‌گيري‌ شده‌ بعنوان‌ تابعي‌ از زمان‌ بايد با يك‌ سيستم‌ فركانس‌ حداقل‌ 1000 هرتز طراحي‌ شود.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 2 – 3   اندازه‌گيري‌ سرعت‌ : سرعت‌ بايد حداقل‌ از لحظه‌ برخورد وزنه‌ها روي‌ ضربه‌ گير و يا در طول ‌ جابجايي‌ وزنه‌ها با رواداري‌ 1%   ± ثبت‌ شود.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 2 – 4   اندازه‌گيري‌ بازدارندگي‌ :  وسيلة‌ اندازه‌گيري‌ )در صورت‌ وجود( بايد حتي‌ الامكان‌ در نزديكترين‌ نقطه‌ به‌ محور ضربه‌ گير قرار گيرد. رواداري‌ اندازه‌گيري‌  2%   ± است‌ .

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 2 – 5   اندازه‌گيري‌ زمان‌:  پالس‌هاي‌ با طول‌ زماني‌ 01/0 ثانيه‌ بايد ثبت‌ شود. رواداري‌ اندازه‌گيري‌ 1 ± درصد است‌ .

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 3   دماي‌ محيط‌ : دماي‌ محيط‌ بايد بين‌ 15 تا 25 درجة‌ سلسيوس‌ باشد.

 دماي‌ سيال‌ (معمولا”روغن‌ )بايد با رواداري‌ 5  × درجة‌ سلسيوس‌ اندازه‌گيري‌ شود.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 4   نصب‌ ضربه‌ گير : ضربه‌ گير بايد به‌ همان‌ شكل‌ و وضعيت‌ عادي‌ كه‌ استفاده‌ مي‌شود، نصب‌ شود.

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 5   پر كردن‌ ضربه‌ گير : ضربه‌ گير بايد طبق‌ دستورالعمل‌ سازنده‌ تا حدي‌ كه‌ مشخص‌ شده‌ پر باشد.

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 6   بررسي‌ها:

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 6 – 1     بررسي‌ برگشت‌ ضربه‌ گير به‌ وضعيت‌ عادي‌ پس‌ از هر آزمون(بررسي‌ بازدارندگي‌ ):

 ارتفاع‌ سقوط‌ آزاد وزنه‌ها بايد طوري‌ انتخاب‌ شود كه‌ سرعت‌ در لحظة‌ برخورد مطابق‌ با حداكثر سرعت‌ در درخواست‌ باشد.

 بازدارندگي‌ بايد با شرايط‌ بند 10-4-3-3 اين‌ استاندارد مطابقت‌ نمايد.

 اولين‌ آزمون‌ بايد با حداكثر جرم‌ براي‌ بررسي‌ بازدارندگي‌ انجام‌ شود.

 دومين‌  آزمون‌ بايد با حداقل‌ جرم‌ براي‌ بررسي‌ بازدارندگي‌ انجام‌ شود.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 6 – 2 بررسي‌ برگشت‌ ضربه‌ گير به‌ وضعيت‌ عادي‌ پس‌ از هر آزمون‌، ضربه‌ گير بايد بمدت‌ 5 دقيقه‌ كاملا” فشرده‌ باقي‌ بماند. سپس‌ ضربه‌ گير بايد آزاد شده‌ تا به‌ حالت‌ عادي‌ برگردد.

 در صورتيكه‌ ضربه‌ گير از نوعي‌ باشد كه‌ بوسيله‌ فنر يا نيروي‌ ثقل‌ به‌ حالت‌ عادي‌ برميگردد، بايد حداكثر در مدت‌ زمان‌ 120 ثانيه‌ كاملا” به‌ وضعيت‌ اوليه‌ برگردد.

 قبل‌ از انجام‌ آزمون‌ بازدارندگي‌ بعدي‌، جهت‌ برگشت‌ سيال‌ به‌ مخزن‌ و  خروج‌ حبابهاي‌ هوا ،  بايد 30 دقيقه‌ فاصله‌ زماني‌ ايجاد شود.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 6 – 3        بررسي‌ كاهش‌ سيال‌

 سطح‌ سيال‌ بعد از انجام‌ دو آزمون‌ بازدارندگي‌ مقرر در بند  ج‌ – 5 – 3 – 2 – 6 و بعد از فاصله‌ زماني‌ 30 دقيقه‌ مورد بررسي‌ قرار گرفته‌، تا از  اندازة‌ سطح‌ مايع‌ براي‌ عملكرد عادي‌ ضربه‌ گير اطمينان‌ حاصل‌ شود.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 6 – 4         بررسي‌ شرايط‌ ضربه‌ گير بعد از آزمونها

 بعد از دو آزمون‌ شتاب‌ كند شونده‌ مقرر در بند ج‌ -5-3-2-6-1، هيچ‌ قسمتي‌ از ضربه‌ گير نبايد هيچ‌ گونه‌ تغيير شكل‌ دائمي‌ يا آسيب‌ ديدگي‌ را نشان‌ داده‌ و بايد از عملكرد عادي‌ بعدي‌ آن‌ اطمينان‌ حاصل‌ شود.

 

 ج‌ – 5 – 3 – 2 – 7  نحوة‌ عمل‌ در حالتي‌ كه‌ نتيجة‌ آزمون‌ براي‌ جرمهاي‌ موجود در درخواست‌ متقاضي‌ رضايت‌ بخش‌ نميباشد:

 وقتي‌ كه‌ نتيجة‌ آزمون‌ براي‌ حداقل‌ و حداكثر مجموع‌ جرمهاي‌ موجود در درخواست‌ متقاضي‌ رضايت‌ بخش‌ نميباشد، آزمايشگاه‌ ميتواند با توافق‌ متقاضي‌، محدودة‌ قابل‌ قبول‌ را مشخص‌ نمايد.

 

 ج‌ – 5  – 4  گواهي‌ آزمون‌ نوعي‌

 ج‌ – 5  – 4 – 1 گواهي‌ بايد در سه‌ نسخه‌ تنظيم‌ شود:

                 الف‌ –  دو نسخه‌ براي‌ متقاضي‌

                  ب‌  –  يك‌ نسخه‌ براي‌ آزمايشگاه‌

 

 ج‌ – 5  – 4 – 2 گواهي‌ بايد موارد زير را نشان‌ دهد:

                 الف‌ –  اطلاعات‌ مندرج‌ در بند  ج‌ – 0 – 2؛

                 ب‌  –  نوع‌ و كاربرد ضربه‌ گير؛

                 پ‌  –  حداكثر سرعت‌ برخورد؛

                 ت‌  –  حداكثر مجموع‌ جرم‌؛      

                ث  ـ حداقل مجموع جرم

                ج ‌  –  مشخصات‌ سيال‌ و دماي‌ آن‌ در زمان‌ آزمون‌ در مورد ضربه‌ گيرهاي‌ هيدروليك‌.

 

آزمون آزمون آزمون آزمون آزمون آزمون آزمون آزمون آزمون آزمون آزمون آزمون 

پیام بگذارید